ਕਿੱਡੇ-ਕਿੱਡੇ ਘਰ ਬਣੇ, ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਦਰ ਬਣੇ,
ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਲਈ, ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਨੇ ਡਰ ਬਣੇ,
ਗੁਰੂ ਦੇ ਦੁਆਰੇ ਬਣੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹੀ ਮੰਦਰ ਬਣੇ,
ਕੱਲ੍ਹ ਦੇ ਸੀ ਗੁਰੂ ਜੀ ਜੋ, ਅੱਜ ਦੇ ਉਹ ‘ਸਰ’ ਬਣੇ,
ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਕੀ ਕਰਨਾ ਏ, ਸਕੀਮ ਦਿਨ ਭਰ ਬਣੇ,
ਬਾਂਦਰ ਤੋਂ ਬੰਦੇ ਬਣੇ, ਮੁੜ ਬੰਦੇ ਤੋਂ ਬਾਂਦਰ ਬਣੇ,
ਕੀ ਫਾਇਦਾ ਯਾਰੀ ਦਾ, ਸ਼ਰਤਾਂ ਨਾਲ ਜੇ ਮਿੱਤਰ ਬਣੇ,
ਟੁੱਟੇ ਦਿਲਾਂ ਦਾ ਨਤੀਜਾ, ਖਾਰੇ-ਖਾਰੇ ਸਮੁੰਦਰ ਬਣੇ,
ਜਵਾਨੀ ‘ਚ ਨਾ ਬਣੇ ਜੇ ਤਾਂ ਕਦੋਂ ਕਾਤਲ ਨਜ਼ਰ ਬਣੇ?,
ਤੂੰ ਹੋਰ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗੇਗੀ, ਜੇ ਖਿਆਲ ਵੀ ਸੁੰਦਰ ਬਣੇ,
ਗਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਲਾਟਰੀ, ਪੈਸਾ ਦਿਨਾਂ ਅੰਦਰ ਬਣੇ,
ਖਾਲੀ ਹੱਥ ਤੁਰ ਜਾਵਣਾ, ਜੰਮ ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਸਿਕੰਦਰ ਬਣੇ,
ਬੁੱਲਾ ਕਿਹੜਾ ਬਣ ਜਾਊ, ਭਾਵੇਂ ਲੱਖਾਂ ਹੀ ਕੰਜ਼ਰ ਬਣੇ,
ਅਸੀਂ ਬਣੇ ਜਾਂ ਨਾ ਕੁਝ ਬਣੇ, ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਲਫੰਡਰ ਬਣੇ,
ਕਈ ਵਾਰੀ ਮਾੜਾ ਬੋਲਦੈ, ਸ਼ਬਦ-ਸ਼ਬਦ ਖੰਜ਼ਰ ਬਣੇ,
ਦਿਲ ਦੀ ਤਮੰਨਾ ਮੇਰੀ, ਇਕ ਕੋਠੀ ਜਲੰਧਰ ਬਣੇ,
ਫੇਰ ਵਾਰੇ-ਨਿਆਰੇ ਹੁੰਦੇ, ਤੁੱਕਾ, ਤੀਰ ਅਗਰ ਬਣੇ,
ਬੋਲਣੇ ਦਾ ਚੱਜ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਬਾਈ ਜੀ ਐਂਕਰ ਬਣੇ,
ਤੇਰਾ ਕੱਢਦੇ ਕਸੂਰ ਸਾਰੇ, ਤੇ ਤੂੰ ਭੋਲਾ ਨਰਿੰਦਰ ਬਣੇ,
ਸਾਰੇ ਮਰਦ ਨੇ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਗੱਲ ਇੰਝ ਜੇਕਰ ਬਣੇ-
ਸਿਆਣੀ ਹੋਵੇ ਘਰਵਾਲੀ, ਦੁੱਧਪਥਰੀ ਜਿਹੀ ਦਿਲਬਰ ਬਣੇ।
ਨਰਿੰਦਰ ਪਾਲ ਸਿੰਘ ਜਗਦਿਓ
