ਜਲਦੀ-ਜਲਦੀ

ਏਦਾਂ ਕਿਵੇਂ ਬਣ ਜੂੰ ‘ਗਾ ਨਾਮ ਜਲਦੀ,

ਨਾ ਹੀ ਜੁੱਤੀਆਂ ਘਸਾਈਆਂ,

ਧੁੱਪਾਂ ਪਿੰਡੇ ਨਾ ਲਵਾਈਆਂ,

ਦੇਖ ਛਾਂਵਾਂ ਕਰ ਲਵੇ ਤੂੰ ਅਰਾਮ ਜਲਦੀ।

ਉਂਝ ਚੱਲ ਜਾਵੇ ਤੀਰ-ਤੁੱਕਾ ਫੇਰ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨੀ,

ਤਰੱਕੀਆਂ ਦਾ ਮਿਹਨਤਾਂ ਦੇ ਬਿਨਾਂ ਵੈਸੇ ਹੱਲ ਨੀ,

ਜਿਹੜੇ ਸ਼ੋਰਟ-ਕੱਟ ਲਾਉਂਦੇ,

ਬੁੱਧੂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਣਾਉਂਦੇ,

ਬੰਦੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਉਹ ਬਦਨਾਮ ਜਲਦੀ।

ਬਿਨਾਂ ਤੇਰੇ ਜ਼ਿਕਰ ਦੇ ਦਿਨ ਕੋਈ ਵੀ ਲੰਘਾਂ ਨਾ,

ਹਾਂ ਸਭਨਾਂ ਲਈ ਹੀਰਾ ਬਸ ਤੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਚੰਗਾ ਨਾ,

ਤੇਰੀ ਕਰ-ਕਰ ਬਾਤ,

ਲੰਘ ਜਾਵੇ ਦਿਨ-ਰਾਤ,

ਬਸ ਲੰਘਦੀ ਨੀ ਮਰਜਾਣੀ ਸ਼ਾਮ ਜਲਦੀ।

ਸਿੱਧੀ ਕਹਿ ਦੇਈਏ ਗੱਲ ਕੋਈ ਰੱਖੀਏ ਨਾ ਘੁੰਡੀ,

ਹੱਥ ਕਦੇ ਨਾ ਚਲਾਇਆਂ ਵੱਢਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਚੁੰਢੀ,

ਜਿਹੜੇ ਜਾਣਦੇ ਸੱਚਾਈ,

ਯਾਰੀ ਰੱਖਦੇ ਬਣਾਈ,

ਝੂਠੇ, ਠੱਗ ਤੇ ਫਰੇਬੀ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਪ੍ਰਣਾਮ ਜਲਦੀ।

ਗੱਲ ਆਖਰੀ ਏ ਭਾਵੇਂ ਪਰ ਸਭ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਨਿਚੋੜ,

ਅੰਮੀਂ ਦੀ ਦੁਆ ਦਾ ਨਹੀਂ ਦੂਸਰਾ ਕੋਈ ਤੋੜ,

ਭੁੰਜੇ ਡਿੱਗਦਾ ਉਹ ਬੰਦਾ,

ਮਾਂ ਨੂੰ ਬੋਲੇ ਚੰਗਾ-ਮੰਦਾ,

ਗੱਲਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਸਿਆਣੀਆਂ ਕਰਾਂਗੇ ਕਿਸੇ ਸ਼ਾਮ ਜਲਦੀ।

ਨਰਿੰਦਰ ਪਾਲ ਸਿੰਘ ਜਗਦਿਓ