ਤੂੰ ਅਤੇ ਮੈਂ

ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਏ ਤੂੰ ਮੇਰੀਆਂ ਦੁਆਵਾਂ ਵਿਚ ਏ, 
ਜੁਦਾ ਨਹੀਂ ਏ ਤੂੰ ਮੈਥੋਂ ਤੂੰ ਮੇਰਿਆਂ ਸਾਹਵਾਂ ਵਿਚ ਏ। 

ਕੁਝ ਤਾਰਾਂ ਜੁੜੀਆਂ ਨੇ ਵਿਚਕਾਰ ਅਸਾਡੇ ਰੂਹਦਾਰਾਂ,
ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤਾਂ ਤੇਰੇ ਹਾਸਿਆਂ ਵਿਚ ਤੇਰੇ ਚਾਵਾਂ ਵਿਚ ਏ।

ਨਾ ਮੱਥੇ ਦੀਆਂ ਨਾ ਹੀ ਹੱਥਾਂ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਵਿਚ ਹੈ, 
ਬੰਦੇ ਦੀ ਕਾਮਯਾਬੀ ਹੌਂਸਲੇ ਭਰੀਆਂ ਬਾਹਵਾਂ ਵਿਚ ਏ।

ਬੰਦ ਕਮਰਿਆਂ 'ਚ ਨਹੀਂ ਮਿਲਣੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ-ਸ਼ੌਹਰਤਾਂ,  
ਇਹ ਤਾਂ ਹਿੰਮਤ ਤੇ ਮਿਹਨਤ ਭਰੀਆਂ ਰਾਹਵਾਂ ਵਿਚ ਏ। 

ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਬੰਦੇ ਵਿਚ ਕਿੱਥੇ,
ਜਿੰਨੀ ਕੁਝ ਹਾਦਸਿਆਂ ਤੇ ਕੁਝ ਸ਼ੋਖ ਅਦਾਵਾਂ ਵਿਚ ਏ! 

ਠੀਕ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਪੜ੍ਹ-ਲਿਖ ਕੇ ਵਿਦਵਾਨ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ, 
ਪਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਨਿਚੋੜ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੇ ਸੁਝਾਵਾਂ ਵਿਚ ਏ। 

ਨਾਂ ਬਦਲਣ ਦੇ ਰੋਜ਼ ਅਖਬਾਰ 'ਚ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ ਛਪਦੇ ਨੇ, 
ਫੇਰ ਕਿਉਂ ਆਖੇ ਦੁਨੀਆਂ ਕੀ ਰੱਖਿਆਂ ਨਾਵਾਂ ਵਿਚ ਏ!

ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਘੁੰਮਦਾ-ਫਿਰਦਾ ਹਾਂ, 
ਐਨ.ਪੀ. ਬਿਨਾਂ ਕੀ ਰੱਖਿਆ ਸੋਹਣੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ ਵਿਚ ਏ।

ਇਕ ਖਿਆਲ

ਉਹ ਜਦ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਸੀ, 
ਬਸ ਕਮਾਲ ਸੀ ਕਮਾਲ ਸੀ! 
ਬੇਹਾਲ ਹਾਂ ਹੁਣ ਤਾਂ ਅਸੀਂ, 
ਉਂਝ ਉਦੋਂ ਵੀ ਬੇਹਾਲ ਸੀ। 
ਲੈਅ ਵਿਗੜ ਗਈ ਹੈ ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ, 
ਉਦੋਂ ਕਿਹੜਾ ਸੁਰ-ਤਾਲ ਸੀ! 
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹਿੱਲੀ ਫਿਰਦੀ ਲੋਕੋ,
ਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਵੀ ਭੂਚਾਲ ਸੀ।
ਦੋਹਾਂ ਸਮਿਆਂ 'ਚ ਫਰਕ ਬੜਾ, 
ਉਦੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੀ ਸਵਾਦ ਸੀ।
  ---------- 
ਦਿਲ ਦੇ ਬੂਹੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਅੱਜ ਵੀ,
ਦਿਲ ਉਦੋਂ ਵੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸੀ!  
ਤੇਰੀ ਦੋਚਿੱਤੀ ਤੂੰ ਹੀ ਜਾਣੇ,  
ਮੇਰਾ ਤਾਂ ਚੰਗਾ ਖਿਆਲ ਸੀ! 
ਮੈਂ ਹੁਣ ਵੀ ਹਾਂ ਠਰੰਮੇ ਵਾਲਾ, 
ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਕੋਈ ਕਾਹਲ ਸੀ! 
ਮਿਲ ਜਾਣੇ ਤੈਨੂੰ ਲੱਖਾਂ ਲੋਕੀਂ, 
ਛੱਡਿਆ ਜੋ ਬੰਦਾ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੀ!
ਤਾ-ਉਮਰ ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਰਹੂੰ-
ਕਿ ਕੋਈ ਨਰਿੰਦਰ ਪਾਲ ਸੀ।